مسافر ابدیت

قلب من از سنگ و یخ است
روح من نه ازاد و رهاست
اینجا زنجیر شده به دیوار
باروی چشمانت زندان من است
دژبان من، یادگاری هایت را با خودت ببر
هر شکنجه گری ابزار کارش را همراهش میبرد
در من بنگر
اشک هایم خشکیده اند
لب هایم تر نمیشوند
لبخند بزن

بر صورت کبودم،لبخند بزن

ویرانم کن

بالهایم کجاست؟

من مسافر ابدیتم.